07/09/2015 Υπουργός Εσωτερικών, Σωκράτης Χάσικος δήλωσε ότι:
«Η Κύπρος λόγω του μεγέθους της, της κατοχής και των οικονομικών προβλημάτων, που αντιμετωπίζει, δεν μπορεί να δεχθεί μεγάλο αριθμό προσφύγων. {…}Παράλληλα, θα επιδιώξει, στο βαθμό, που αυτό είναι εφικτό, αυτοί να είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι για να μπορούν να ενσωματωθούν πιο εύκολα στην κυπριακή κοινωνία.» Πηγή: Sigmalive.com
Την ώρα που το παγκόσμιο συγκλονίζεται από την μαζική κάθοδο προσφύγων κυρίως από την Συρία σε ευρωπαϊκές χώρες με την μεσόγειο να γίνεται υδρόβιος τάφος, στην Κύπρο, εξακολουθούμε να μιλούμε χωρίς πρώτα να σκεφτόμαστε τι λέμε δημόσια και πως αυτό επηρεάζει την κυπριακή κοινωνία.
Μετριέται άραγε η ανθρωπιά μας μέσα από τα διαδικτυακά δάκρυα στα κοινωνικά δίκτυα; Mπορεί να επαινεθεί το κράτος όταν την ώρα που προσπαθεί να βοηθήσει τους πρόσφυγες που καταφθάνουν στο νησί, ανώτατοι αξιωματούχοι του κάνουν ρατσιστικές δηλώσεις; Kαι όσο για το κοσμάκη; Πώς να τον κατηγορήσω για ρατσισμό και ξενοφοβία και μη αποδοχή του διαφορετκού όταν αυτοί που τον καθοδηγούν αναπαράγουν τέτοιες δηλώσεις;
Τι να σημαίνει η δήλωση του υπουργού «όσοι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι θα ενσωματωθούν εύκολα στην Κυπριακή κοινωνία»; Μια δήλωση που έγινε την ίδια στιγμή που συμπολίτες μας, διαφόρων ηλικιών, μεταναστεύουν μαζικά λόγω της ανεργίας σε άλλες χώρες που οι πολίτες τους επί το πλείστον δεν είναι ορθόδοξοι χριστιανοί και τους υποδέχονται χωρίς καν να θέτουν την θρησκεία ως κριτήριο για να τους ενσωματώσουν στις κοινωνίες τους. Τρανό παράδειγμά άλλωστε η μετανάστευση πολλών στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Στην κυπριακή κοινωνία λοιπόν, που θέλουμε να την θεωρούμε και σύγχρονή, έχουμε προβλήματα αποδοχής του διαφορετικού παρά πρόβλημα ενσωμάτωσης των προσφύγων. Η δήλωση αυτή δηλώνει ξεκάθαρα μια ισχυρή γνώμη που κυριαρχεί στη Κύπρο. Μια γνώμη, που θέλει όσους είναι ίδιους με την πλειοψηφία αποδεκτούς και όσους είναι διαφορετικοί προς το σύνολο της κυπριακής κοινωνίας δύσκολους προς ενσωμάτωση. Κρύβοντας με το να ρίχνουμε το πρόβλημα στους άλλους, τους φόβους μας απέναντι στην διαφορετικότητα.
Αυτό άλλωστε τον τελευταίο χρόνο φανερώθηκε με πολλά παραδείγματα. Επεισόδια ρατσισμού στα γήπεδα, ομοφοβικές δηλώσεις από συντηρητικούς-αισχρούς βουλευτές προς την κοινότητα ΛΟΑΤ και το εδώ και χρόνια πρόβλημα μας για αποδοχή άλλων κοινοτήτων στην Κύπρος όπως οι Τουρκοκύπριοι.
Με αυτά όλα κλείνουμε τα μάτια, φοράμε το φιλάνθρωπο πρόσωπό μας μόνο σε όσους μας μοιάζουν, μεγαλώνουμε παιδιά που αγαπούν το ίδιο με εκείνους και αντιδρούμε μόνο όταν ακούσουμε τέτοιες δηλώσεις όπως η πιο πάνω. Γιατί όταν ο άλλος αναφέρθηκε στο δίπλα του ως «μαυρή» κάναμε ότι δεν ακούσαμε, γιατί όταν η κυρία φώναζε στα κανάλια ότι η Τουρκοκύπρια της πήρε την σειρά στο νοσοκομείο προσπαθήσαμε να της βρούμε δικαιολογία, γιατί όταν είδαμε τους νεαρούς της γειτονίας μας να γράφουν «μουλάες» στο τοίχο μεταναστών κάναμε ότι δεν είδαμε, γιατί όταν μεγαλώσαμε το τέρας μέσα μας του δώσαμε μίσος να φάει και όχι αγάπη.
Έτσι λοιπόν κ. Σωκράτη και σήμερα μας αποδείξατε καλά ότι ως χώρα έχουμε δρόμο πολύ μέχρι ο πρόσφυγας σε όποιον θεό κι αν πιστεύει να αξίζει την βοήθεια μας, έχουμε δρόμο μέχρι ο χριστιανός, μουσουλμάνος ή ότιδήποτε άλλο θεωρεί απλά άνθρωπος που έχουμε χρέος να τον βοηθήσουμε…
Γράφει: Χριστιάνα Μανώλη
