Ο καρκίνος των ωοθηκών εξακολουθεί να συγκαταλέγεται μεταξύ των πλέον θανατηφόρων γυναικολογικών κακοηθειών, με ελάχιστη βελτίωση στα ποσοστά πενταετούς επιβίωσης τις τελευταίες δεκαετίες. Η δυσμενής πρόγνωση σχετίζεται κυρίως με τη διάγνωση σε προχωρημένα στάδια της νόσου, λόγω της απουσίας αξιόπιστων μεθόδων πληθυσμιακού προσυμπτωματικού ελέγχου. Στο πλαίσιο αυτό, η σύγχρονη ερευνητική και κλινική προσέγγιση επικεντρώνεται όλο και περισσότερο σε παρεμβάσεις πρωτογενούς πρόληψης, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να αποδίδεται στην προληπτική αμφοτερόπλευρη σαλπιγγεκτομή.
