Του Πατριάρχη
Η Λευκωσία, όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ξαναφόρεσε τα πολύχρωμα, έως και τα παρδαλά της και πήρε τους δρόμους. Μουσική, στρας, γκλίτερ, αγκαλιές, σέλφι, χορηγοί, μικρόφωνα, πανό για τα δικαιώματα, και φυσικά μια γερή δόση διεθνιστικής συγκίνησης και ευαισθησίας. Ευαισθησία χωρίς Παλαιστίνη στις μέρες μας δεν γίνεται και ας σφάζονται και αλλού.
Μια ομάδα ανθρώπων, που αυτοπροσδιορίζεται όπως γουστάρει, αξιοποιώντας την ελευθερία που παρέχει μια δημοκρατική κοινωνία και
