Κάθε φορά που η εγκληματικότητα ξεφεύγει, το κράτος καταφεύγει στην ίδια φρασεολογία: «Το έγκλημα αποθρασύνθηκε», μας λένε. Σαν να πρόκειται για αυθόρμητη εξέλιξη και όχι για το προβλέψιμο αποτέλεσμα χρόνων αδράνειας, ανοχής και επιλεκτικής τύφλωσης.
Οι δηλώσεις περί «αποφασιστικότητας» επαναλαμβάνονται με αξιοσημείωτη συνέπεια. Το ίδιο και η αδυναμία, να μετατραπούν σε αποτέλεσμα. Γιατί αν υπήρχε πραγματική σύγκρουση με το οργανωμένο έγκλημα, δεν θα το βρίσκαμε σήμερα παγιωμένο σε κάθε δραστηριότητα
