Γράφω αυτό το κείμενο σκόπιμα πριν από τον αγώνα της “επίσημης αγαπημένης” με την Τουρκία για να μην χαθεί, σε περίπτωση νίκης, μέσα στα πανηγύρια και τον αναπόφευκτο εθνικιστικό ορυμαγδό. Και γιατί είναι μια καλή αφορμή πριν από το παιχνίδι με τον “αιώνιο εχθρό” να μιλήσουμε για αληθινό και κάλπικο πατριωτισμό.
Η Εθνική Ελλάδας λειτούργησε ως ομάδα αναδεικνύοντας νέα αστέρια, όμως αδιαμφισβήτητη ατμομηχανή μέχρι τώρα, μια ανάσα πριν τον τελικό,
