Σε ευχαριστώ, Αλέξανδρέ μου, μικρέ μου! Γνωριζόμαστε από παλιά, έτσι δεν είναι; Σχεδόν 50 χρόνια πλέον. Ακόμα σε θυμάμαι μικρούλη που ήσουν, να ονειροπολείς μέσα στην τάξη. Να ξεχνιέσαι. Να «χαζεύεις». Το βλέμμα σου να ταξιδεύει έξω απ’ το παράθυρο, σε κόσμους που μόνο εσύ έβλεπες, ενώ ο δάσκαλος μιλούσε για πράγματα που δεν σε […]
Διαβάστε Περισσότερα...