Φαντάσου να ξυπνούσαμε ένα πρωί και, για έναν εντελώς ανεξήγητο λόγο, κανένας Κύπριος να μην μπορούσε να πει κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά σκέφτεται. Χωρίς «εν πειράζει» όταν στην πραγματικότητα πειράζει πολύ, χωρίς «κάποτε να κανονίσουμε» όταν όλοι ξέρουν ότι δεν θα κανονίσουμε ποτέ, χωρίς «μια χαρά είμαι» όταν μόνο μια χαρά δεν είμαστε. Για 24 ώρες, απόλυτη ειλικρίνεια. Και κάπου εδώ αρχίζει το χάος.
Η πρώτη κρίση πιθανότατα
