Το μεσημεριανό τραπέζι του 1990 είχε μια γνώριμη ένταση: «θα φας γιατί στο λέω». Οι γονείς πίστευαν ότι το φαγητό είναι ιερό και η πειθαρχία τρόπος αγάπης. Το παιδί τελικά έτρωγε, όχι από πείνα, αλλά από φόβο. Ήταν η λογική της εποχής: λιγότερη γνώση για την παιδική ψυχολογία, περισσότερη αυστηρότητα και η βεβαιότητα ότι «ο γονιός ξέρει».
Το 2026 το σκηνικό άλλαξε, αλλά ο στόχος έμεινε ίδιος: «ας φάει, με
