Λαϊκές Οργανώσεις από τη μια, Εθνικόφρονα Σωματεία από την άλλη. Για δεκαετίες στην Κύπρο το σωματείο δεν ήταν απλώς ο χώρος όπου έπινες καφέ, έπαιζες τάβλι ή συναντούσες τους συγχωριανούς σου. Ήταν κοινωνική ταυτότητα, πολιτική δήλωση και πολλές φορές ένας ολόκληρος κόσμος που συνυπήρχε — όχι πάντοτε ειρηνικά — με τον άλλο, λίγα μόλις μέτρα παρακάτω.
Του Κρίστοφερ Σταύρου Πιτσιλλίδη*
Σήμερα η εικόνα μοιάζει σχεδόν παράξενη στις νεότερες γενιές. Κάποτε
