Η γλώσσα που χρησιμοποιείται στη δημοσιογραφία και την πολιτική δεν είναι ποτέ ουδέτερη. Οι λέξεις διαμορφώνουν τη σκέψη, καθορίζουν τα όρια των εθνικών διεκδικήσεων και, σε τελευταία ανάλυση, προδιαγράφουν το πλαίσιο των λύσεων. Στην περίπτωση του Κυπριακού, παρακολουθούμε τις τελευταίες δεκαετίες μια σταδιακή, μεθοδική μετατόπιση της ορολογίας: το πρόβλημα, από ζήτημα «Εισβολής και Κατοχής», επαναπροσδιορίζεται στη δημόσια σφαίρα ως πρόβλημα «Απελευθέρωσης και Επανένωσης».
Πρόκειται για μια απλή προσαρμογή στη διπλωματική πραγματικότητα ή
