Ιούλης και φέτος- Ο μήνας όπου οι μνήμες επιστρέφουν ακόμα πιο έντονες, καταγράφοντας έναν ακόμα χρόνο συνεχιζόμενης Τουρκικής κατοχής. Μια ακόμα υπόμνηση για ότι κρατά την ελπίδα ζωντανή, την ευθύνη μας για την προοπτική της απελευθέρωσης που πρέπει να συντηρείται και να ανανεώνεται σταθερά.
52 χρόνια είναι σίγουρα πολλά, αλλά όχι αρκετά για να διαγράψουν την πίστη της επιστροφής, την προσήλωση στο αξιακό «δεν ξεχνώ», την έμπνευση από το ιστορικό





