Υπήρξε μια εποχή όπου η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας δεν είχε ούτε οθόνη, ούτε εφαρμογές, ούτε ειδοποιήσεις. Είχε κασέτες.
Του Κρίστοφερ Πιτσιλλίδη
Για όσους δεν τις πρόλαβαν, η κασέτα ήταν ένα μικρό πλαστικό κουτί, με δύο στρογγυλές ροδέλες που γύριζαν αργά μέσα του. Αν την κοιτούσες καλά, έβλεπες τη μαγνητική ταινία: μια λεπτή καφετιά κορδέλα πάνω στην οποία ήταν αποθηκευμένη η φωνή. Όχι ψηφιακά, αλλά σχεδόν χειροποίητα, υλικά, εύθραυστα.
Την
