Το μικρό αυτό απόκομμα του 1967 δεν είναι απλώς μια αγγελία για εργασία. Είναι ένα πυκνό κοινωνικό ντοκουμέντο. Ο τίτλος του, «Κενή θέσις εκπαιδεύτριας εις την οροφοκομίαν», ακούγεται σήμερα μακρινός, σχεδόν ξένος. Όμως ακριβώς αυτή η γλωσσική και θεσμική απόσταση είναι που το καθιστά πολύτιμο. Μέσα σε λίγες μόνο γραμμές, αποκαλύπτεται μια ολόκληρη εποχή: οι αντιλήψεις για τη γυναικεία εργασία, η οργάνωση της ξενοδοχειακής βιομηχανίας και η ανάγκη της τότε
