Σπίτια που δεν κοιμούνται. Ρολόγια που μετράνε φάρμακα, σίτιση, μετακινήσεις, θεραπείες.
Εδώ, η «ρουτίνα» δεν είναι συνήθεια. Είναι επιβίωση. Και κάθε μέρα ξεκινά με την ίδια σκέψη: να τα βγάλουμε πέρα σήμερα.
Για αυτές τις οικογένειες δεν υπάρχει “διάλειμμα”. Υπάρχει ευθύνη, όλο το εικοσιτετράωρο. Και μια ζωή που οργανώνεται γύρω από τις ανάγκες ενός παιδιού.
Ο Σταύρος Σταύρου μιλά ως πατέρας… αλλά και ως άνθρωπος που αναγκάστηκε να δημιουργήσει δομή, γιατί όταν τελείωσε το
