Υπάρχουν μορφές στη λαϊκή μας παράδοση που, ενώ ξεκινούν ως «γραφικές», καταλήγουν να γίνονται φορείς μιας βαθύτερης κοινωνικής σοφίας. Ο Χάφτας είναι μία από αυτές. Δεν είναι απλώς ένας αφελής, ένας καλοκάγαθος «χαζούλης» που μπλέκει σε παρεξηγήσεις. Είναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας που ξέρει να γελά με τον εαυτό της, αλλά και να αποκαλύπτει, μέσα από το χιούμορ, τις πιο σκληρές της αλήθειες.
Το κείμενο «Έπαθεν την ο Χάφτας», όπως
