γράφει η Ανθή Ερμογένους
Ο Αντρέας ο αδερφός μου, πήγε στο δημοτικό όταν εγώ άρχιζα ήδη να διαμορφώνω αντίληψη για τον κόσμο. Άφησε τις μπούκλες του να μεγαλώνουν και να φτάσουν μέχρι τον ώμο, κόντρα στους συμμαθητές του με το κούρεμα τραπεζίτη. Τον Αντρέα μπορούσες και να τον πεις παιδί αριστείας. Και αυτό, πιο πολύ με τρόμαζε από τις αναρχικές του μπούκλες. Ψεγάδι έψαχνες, ψεγάδι δεν έβρισκες. Ο γυμναστής βρήκε.
