Υπήρξαν εποχές όπου το τραγούδι δεν αποτελούσε απλώς μορφή ψυχαγωγίας, αλλά πράξη βαθιάς έκφρασης και κοινωνικής συμμετοχής. Όταν ο Διονύσης Σαββόπουλος τραγουδούσε για την Κύπρο, δεν επεδίωκε να συγκινήσει επιφανειακά· επιδίωκε να αφυπνίσει τη συλλογική μνήμη, να ενώσει φωνές και να θυμίσει τις πληγές που μένουν ανοιχτές στον χρόνο. Διαβάστε περιοσσότερα στο MenoumeKypro.com
