Ήταν τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου βρέθηκαν στο Παραλίμνι, όπου εξήγγειλαν έργα συνολικού κόστους πέραν των €122 εκατ. για βελτίωση οδικών δικτύων και αστική ανάπλαση, για ανάπτυξη της οικονομίας, των επιχειρήσεων, του τουρισμού, καθώς και για την παιδεία, την κοινωνική μέριμνα και τον πολιτισμό, δημιουργώντας υψηλές προσδοκίες στις τοπικές κοινότητες.
Ωστόσο, οι κάτοικοι της περιοχής κρατούν «μικρό καλάθι», εστιάζοντας στο πότε θα αρχίσουν τα έργα και στη χρονική τους διάρκεια, αφού τα παραδείγματα για τη στασιμότητα που παρουσιάζει η περιοχή, ειδικότερα κοντά στην κοινότητα της Σωτήρας, είναι πολλά. Η πιο πρόσφατη περίπτωση είναι ο τερματισμός της σύμβασης για το Αλιευτικό Καταφύγιο στον -γειτονικό- ποταμό Λιοπετρίου, με το κράτος και τον ανάδοχο εργολάβο να αλληλοεπιρρίπτουν ευθύνες. Η διακοπή των έργων έχει ήδη σοβαρές οικονομικές συνέπειες για τους επαγγελματίες ψαράδες και τις επιχειρήσεις στην περιοχή, που άρχισαν να βάζουν λουκέτο, καθώς οι €10.000 που θα λάβουν ως αποζημίωση με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου οι 27 συνολικά επηρεαζόμενοι επαγγελματίες αλιείς δεν επαρκούν για να αποκαταστήσουν τη ζημιά που έχουν ήδη υποστεί και εξακολουθούν να υφίστανται από το 2020 που ξεκίνησαν τα έργα έως και σήμερα που έχουν πια παγώσει.
ΕΒΕ: Το κράτος να διασφαλίσει την οικονομία και τους πολίτες
Στο θέμα παρενέβη πρόσφατα και το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αμμοχώστου εκδίδοντας ανακοίνωση, στην οποία εκφράζει βαθιά δυσαρέσκεια και αγανάκτηση για τις συνεχιζόμενες και αδικαιολόγητες καθυστερήσεις στο έργο. «Πρόκειται για έργο μεγάλης σημασίας για την τοπική οικονομία, που για μια διετία παραμένει στάσιμο προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στους επαγγελματίες ψαράδες, στους εστιάτορες της περιοχής, στους κατοίκους Λιοπετρίου και στην ευρύτερη ανάπτυξη της επαρχίας Αμμοχώστου», σημειώνει το ΕΒΕ, τονίζοντας περαιτέρω πως η εξέλιξη αυτή «αποδεικνύει, για πολλοστή φορά, την αδυναμία του κράτους να διασφαλίσει την προστασία των πολιτών και της οικονομίας του τόπου, αλλά και να επιβάλει την υλοποίηση του προγραμματισμού του».
Ο εκσυγχρονισμός του καταφυγίου ήταν διαχρονικό αίτημα όλων των κοινοτήτων της περιοχής, καθώς θα αναβαθμίσει τις προοπτικές για ανάπτυξη του -έτσι κι αλλιώς περιορισμένου- παραλιακού μετώπου του Λιοπετρίου και της Σωτήρας. Ειδικότερα στη Σωτήρα, οι κάτοικοι έχουν βγει κατά καιρούς στους δρόμους ζητώντας ισότιμη ανάπτυξη με άλλες παραλιακές περιοχές του νησιού, δίχως να έχουν μέχρι σήμερα εισακουστεί. Τα έργα σε μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα στο σημείο είχαν επίσης διακοπεί πριν μερικά χρόνια και, παρόλο που πρόσφατη δικαστική απόφαση δικαίωσε την εταιρεία στη σχετική διαμάχη με το κράτος, εντούτοις το κράτος εφεσίβαλε την απόφαση, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερη διάρκεια στη διαμάχη. Στην περιοχή χρονολογείται άλλωστε και το αίτημα της Σωτήρας για δημιουργία πεζοδρόμου που θα ενώνει τον Ποταμό Λιοπετρίου με τη Μαρίνα Αγίας Νάπας, αναδεικνύοντας το παραλιακό μέτωπο. Οι πρώτοι σχεδιασμοί άρχισαν το 2017 και, οχτώ χρόνια μετά, το κομβικό έργο είναι ακόμα σε εκκρεμότητα.
Απομονωμένη η μαρίνα
Ουσιαστικά, το μόνο έργο που έχει προχωρήσει στην περιοχή, αν και όχι πλήρως, εφόσον υπολείπεται ακόμα ο ένας πύργος, είναι η μαρίνα Αγίας Νάπας, στα σύνορα με τη Σωτήρα. Αν και πρόκειται για μια εμβληματική επένδυση, που στόχευε να αποτελέσει εφαλτήριο για την ολιστική ανάπτυξη της περιοχής, σήμερα αποτελεί ένα μεμονωμένο έργο, δίχως άλλες υποδομές γύρω της που θα προσέλκυαν επισκέπτες, αφού όλα τα σχέδια για έργα πέριξ της μαρίνας, είτε εντός ή εκτός του συγκροτήματός της, σκοντάφτουν στο, λανθασμένο σύμφωνα με τις τοπικές αρχές και την τοπική κοινωνία, περιβαλλοντικό καθεστώς της εν λόγω περιοχής.
