Του Παναγιώτη Πενταλιώτη
Η πόλη της Λάρνακας έχει εδώ και 20 χρόνια φιλοδοξίες για ανάπτυξη του λιµανιού και της µαρίνας της. Ένα έργο µε πολλά σκαµπανεβάσµατα και πολλές εκδηλώσεις διαµαρτυρίας.
Θυµίζω ότι το έργο τελικά υπογράφηκε από την προηγούµενη κυβέρνηση -ένα από τα δύο έργα που έχει υπογράψει η κυβέρνηση Αναστασιάδη και έχουν και τα δύο… πρόβληµα. Θέλετε να θυµίσουµε τι τραβήσαµε οι Σκαλιώτες µιας και µιλάµε για τον Νίκο Αναστασιάδη; Θα θυµάστε το επικό «δεν θα µου πουν εµένα οι Σκαλιώτες τι εννα κάµω»…
Θυµάστε τον πρώην δήµαρχο Λάρνακας Ανδρέα Λουρουτζιάτη; Που είχε πει το αµίµητο «µου άνοιξε τα µάτια ο Πρόεδρος Αναστασιάδης», για τις πετρελαιοδεξαµενές και τη χρήση του λιµανιού της Λάρνακας ως βιοµηχανικού λιµανιού, για να έρχονται οι λάσπες από το αέριο που ακόµα να δούµε; Στην προκειµένη, µάλλον του έκλεισε µάτια και δεν έβλεπε τις µίζες που έπιανε στο γνωστό σκάνδαλο ΧΥΤΥ-ΧΥΤΑ.
Για να φρεσκάρουµε τη µνήµη µας: 5 χρόνια φυλάκιση για αδικήµατα συνωµοσίας, δεκασµού δηµόσιου λειτουργού, δωροδοκίας, επίδειξης εύνοιας από δηµόσιους αξιωµατούχους, κατάχρησης εξουσίας και νοµιµοποίησης εσόδων από παράνοµες δραστηριότητες. Η συµφωνία για την ενιαία ανάπτυξη του λιµανιού και της µαρίνας της Λάρνακας είχε ως στόχο ένα σύγχρονο λιµάνι και µαρίνα.
Πέρασε από χίλια µύρια κύµατα, άστε που τη συµφωνία δεν την έχει δει κανένας άλλος εκτός από την κυβέρνηση. ∆εν ξέρω πώς θα ήταν τα πράγµατα εάν ακόµα βρισκόταν στην κυβέρνηση ο Νίκος Αναστασιάδης. Βρίσκεται ωστόσο το πουλέν του Αναστασιάδη και ο µισός ∆ΗΣΥ. Η Λάρνακα είχε µεγάλες προσδοκίες από την ανάπτυξη που ανέλαβε η Κίτιον.
Η συµφωνία όµως κατέρρευσε λόγω µιας σειράς παραγόντων. Και ενώ η Κίτιον είχε καταθέσει την εγγυητική στην τράπεζα, κάποιος ή κάποιοι την άφησαν χωρίς να την ρευστοποιήσουν, µε αποτέλεσµα την ανάκλησή της από την εταιρεία. Το ποσό της εγγυητικής ήταν 10 εκατοµµύρια ευρώ για ένα έργο 2 δις.
Μια µικρή δέσµευση δηλαδή ότι το έργο θα γίνει. Από τον Φεβρουάριο δεν ανανεώθηκε, ούτε εξαργυρώθηκε, και γι’ αυτό κάποιος έχει ευθύνη. Με τη λήξη της, χωρίς να γίνει κάτι από τα δύο προαναφερθέντα, η εταιρεία είχε το πάνω χέρι στην εξέλιξη της συµφωνίας.
Τρέχαµε σαν να έπεσε ο Ντάου Τζώνης – «έπεσε ο Ντάου Τζώνης, έπεσε χαµηλά».
Με χειρισµούς συνοικιακού µπακάλικου, Υπουργείο και Προεδρικό στη συνάντηση µε την εταιρεία αναγκάστηκαν να συµφωνήσουν σε µικρότερο ποσό εγγυητικής -4 εκατοµµύρια- που ούτε και αυτό έβαλε η εταιρεία! Μιλάµε για πυγµή και σοβαρότητα Προεδρικού που δεν το λαµβάνει κανένας υπόψη. Η αποτυχία της συµφωνίας για την ενιαία ανάπτυξη του λιµανιού και της µαρίνας της Λάρνακας αποτελεί ένα σοβαρό πλήγµα, αλλά δεν είναι το τέλος της προσπάθειας για την ανάπτυξη της πόλης.
Η Λάρνακα τα τελευταία 7 χρόνια αναπτύσσεται συνεχώς µε τους σωστούς χειρισµούς του δηµάρχου και του ∆ηµοτικού Συµβουλίου. Με νέα προσέγγιση για διαχωρισµό του έργου, αποφασιστικότητα και συνεργασία, η Λάρνακα µπορεί να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να πραγµατοποιήσει το όραµά της για ένα σύγχρονο και δυναµικό λιµάνι και µαρίνα.
