Όταν, επομένως, υπάρχει καθυστέρηση στη θεσμική αναγνώριση, αυτό σταδιακά απορροφάται και στον τρόπο, με τον οποίο η κοινωνία αντιλαμβάνεται τον καλλιτέχνη. Έτσι, κανονικοποιεί και τη σχεδόν αυθόρμητη ερώτηση «και τι δουλειά κάνεις κανονικά;» όταν κάποιος δηλώσει ότι είναι καλλιτέχνης.
