Τα καθήκοντα του προέδρου της Βουλής είναι αρκετά έτσι ώστε να τον καθορίζουν ως το ανώτατο πρόσωπο στην Βουλή των Αντιπροσώπων.
Είναι αρμόδιος για «τη διατήρηση της τάξης κατά τις συνεδριάσεις του σώματος και την τήρηση του κανονισμού, διευθύνει τη συζήτηση που διεξάγεται στην ολομέλεια, θέτει τα ζητήματα σε ψηφοφορία, αναγγέλλει το αποτέλεσμα, διερμηνεύει τα αισθήματα της Βουλής και γενικά μεριμνά για την ομαλή διεξαγωγή των εργασιών της. Ενώ όπως έγινε σε πολλές περιπτώσεις προσωρινής απουσίας ή προσωρινού κωλύματος του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος της Βουλής τον αναπληρώνει στην άσκηση του λειτουργήματος.
Η Προεδρία της Βουλής ήταν για τέσσερις Κύπριους Πολιτικούς ο δρόμος και προς την Προεδρία της Δημοκρατίας.
O Γλαυκός Κληρίδης εξελέγει τον Ιούλιο του 1960 βουλευτής και στη συνέχεια Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επανεξελέγει το 1970, ενώ ανέλαβε ως Προεδρεύων της Δημοκρατίας μέχρι την επιστροφή του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Κύπρο στις 7 Δεκεμβρίου 1974.
Παράλληλα, στη Βουλή των Αντιπροσώπων καθήκοντα Προέδρου ασκούσε ο Προεδρεύων του σώματος Τάσσος Παπαδόπουλος. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι τον Ιούλιο του 1976. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος το 2003 εξελέγει Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τη συνεργασία του ΔΗΚΟ του ΑΚΕΛ και της ΕΔΕΚ.
Η μετέπειτα πορεία του Γλαύκου Κληρίδη, τον οδήγησε ιδρυτή του Δημοκρατικού Συναγερμού και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας για συνεχιζόμενες θητείες. Τον Φλεβάρη του 1993 εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας και επανεξελέγη το 1998.
Τον Μάη του 1976 ιδρύεται το Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗ.ΚΟ.) από τον Σπύρο Κυπριανού. Στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 5 Σεπτεμβρίου 1976, Πρόεδρος της Βουλής για την Τρίτη Βουλευτική Περίοδο αναδείχθηκε ο Σπύρος Κυπριανού. Ο Σπύρος Κυπριανού εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής στις 20 Σεπτεμβρίου 1976 με ομόφωνη απόφαση του σώματος.
Ο αιφνίδιος θάνατος του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, τον Σεπτέμβρη του 1977, επέφερε όπως ήταν αναμενόμενο αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό. Ο Σπύρος Κυπριανού αναλαμβάνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας όπως προνοεί το σύνταγμα μέχρι την συμπλήρωση του υπολοίπου της προεδρικής θητείας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.
Στις επόμενες προεδρικές εκλογές που ακολουθούν τον Φλεβάρη του 1978 επανεκλέγεται, χωρίς άλλον ανθυποψήφιο, ξανά Πρόεδρος και πέντε χρόνια αργότερα επανεκλέγεται για ακόμα μια φορά πρόεδρος με την στήριξη του ΑΚΕΛ. Το 1996 Μετά τις βουλευτικές εκλογές της 26ης Μαΐου 1996 εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2001 ο Δημήτρης Χριστόφιας τότε ΓΓ ΑΚΕΛ εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας Α.Κ.Ε.Λ.-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις, και Νίκος Αναστασιάδης, εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗ.ΣΥ διεκδικούν το αξίωμα του Πρόεδρου του σώματος. Πρόεδρος εκλέγεται ο Δημήτρης Χριστόφιας με 33 ψήφους υπέρ, 19 εναντίον και 4 αποχές. 
Ενώ στις επόμενες βουλευτικές του 2006 ο Δημήτρης Χριστόφιας επανεκλέγεται από το σώμα πρόεδρος της Βουλής με ανθυποψήφιους τον Νίκο Αναστασιάδη και τον Δημήτρη Συλλούρη. Ο κ. Χριστόφιας παραμένει στην θέση αυτή μέχρι την ανάδειξη του ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας τον Φλεβάρη του 2008. Μετέπειτα τον Μάρτιο το ίδιου έτους Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων εξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο, ο Μάριος Καρογιάν, έπειτα από πρόταση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗ.ΚΟ.
Γράφει: Χριστιάνα Μανώλη
