Η Κυπριακή Δημοκρατία ήρθε ως αποπαίδι ενός αγώνα που έγινε με άλλο στόχο. Λειτούργησε με δοτό σύνταγμα για να συμβιβάσει διεστώσες ιστορίες και πολλά διεθνή συγκρουόμενα συμφέροντα. Ο ίδιος ο πρώτος Πρόεδρος της υπονόμευσε την σταθερότητα της από την αρχή με την απροθυμία του να εφαρμόσει πρόνοιες του συντάγματος και τα περίφημα 13 σημεία και η άλλη συνιστώσα κοινότητα την εγκατέλειψε εις απάντηση. Λειτούργησε για λίγο, μέχρι που οι δύο εγγυήτριες μητέρες πατρίδες, συνεργούντων των τοπικών παραγόντων της υπονόμευσής της, την διαμέλισαν de facto. Παρέμεινε όμως de jure ενιαία και διεθνώς αναγνωρισμένη. Αυτή η de jure αναγνώριση, με την συμμετοχή σε όλους τους σημαντικούς διεθνείς οργανισμούς, αποτέλεσε την ισχυρότερη άμυνα μας για δεκαετίες.
Στα πρώτα χρόνια μετά την ήττα του 1974 οι οργανωμένοι θεσμοί αλλά και η ίδια η κοινωνία έδειξαν εντυπωσιακή ανθεκτικότητα για πολλούς λόγους. Πιστεύω ότι δύο ήταν οι κυριότεροι λόγοι. Πρώτα απόλα ήταν οι μεγάλοι κίνδυνοι που απειλούσαν την επιβίωση μας στον τόπο αυτό. Οι κίνδυνοι ενεργοποίησαν όλους τους μηχανισμούς επιβίωσης μας με επιτυχία. Ο δεύτερος αλλά επίσης πολύ σημαντικός λόγος ήταν η για καιρό υποχώρηση των πολιτικών δυνάμεων που ήταν υπεύθυνες για την καταστροφή. Αυτό επέτρεψε στις πιο δημιουργικές δυνάμεις που νοιάζονταν για τον τόπο να διαχειριστούν την κρίση και τις ανάγκες του.
Η δυναμική της αποκατάστασης και της επιτυχίας που έφερε την Κυπριακή Δημοκρατία στις μέρες μας έχει φτάσει στο τέλος της. Σήμερα επικρατούν πολιτικές και κοινωνικές δυναμικές αποδιοργάνωσης. Δυστυχώς, επικεφαλής των δυνάμεων αυτών βρίσκονται οι κορυφαίοι θεσμοί τους κράτους. Τα τεκμήρια της τραγικής αυτής κατάστασης είναι πολλά. Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας βρίσκεται υπό διερεύνηση για διαφθορά. Στη συνείδηση του μέσου πολίτη η εμπλοκή του είναι δεδομένη, γεγονός που ενισχύεται από πολλές ενέργειες του. Διόρισε στην κορυφή της δικαιοσύνης έναν βοηθό γενικό εισαγγελέα που παύθηκε και φυλακίστηκε για διαφθορά. Στη συνέχεια διόρισε στις θέσεις Γενικού και Βοηθού Γενικού εισαγγελέα δύο πρώην υπουργούς του, πράγμα που στη συνείδηση του πολίτη έγινε για να συγκαλύψει τη διαφθορά για την οποία ο ίδιος κατηγορείται. Πολλά άλλα ενισχύουν την αίσθηση της διαφθοράς των θεσμών από τους υποτιθέμενους φύλακες τους. Η καταδίκη και φυλάκιση του πρώην διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας είναι χαρακτηριστική για δύο λόγους: Πρώτο, για το από κάθε άποψη αδικαιολόγητο γεγονός του χρηματισμού του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Δεύτερο, για τη δήλωση του ίδιου ότι πρόσφερε στην πατρίδα περισσότερα από ό,τι η πατρίδα του έδωσε για να συμψηφίσει τη διαφθορά του με τον πατριωτισμό του. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε την παραίτηση του ίδιου του πρώην Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων για διαφθορά πλήρως διαπλεκόμενη για τους λόγους για τους οποίους ο πρώην ΠτΔ βρίσκεται υπό διερεύνηση.
Στην πραγματικότητα, η λογική του πρώην ΔτΚΤ διέπει τη λογική και τις πράξεις πολλών πολιτικών και αξιωματούχων και αποτελεί το ηθικό υπόστρωμα της διαφθοράς που βλέπουμε σήμερα ότι έχει διαβρώσει και την ίδια τη δικαιοσύνη. Η υπόθεση που σήμερα εμπλέκει δικαστές του ανωτάτου δικαστηρίου για πολλούς λόγους που περιλαμβάνουν οικονομική διαφθορά δικαστών, συμμετοχή σε οργάνωση που καταργεί τη ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, αποπλάνηση ανήλικης, που αποτελεί λόγους καθαίρεσης ενός δικαστή, κακοδικία κλπ έφερε την Κυπριακή Δημοκρατία ένα βήμα πριν από την πλήρη κατάρρευση. Η συμπεριφορά πολιτικών προσώπων, όπως ο Υπουργός Δικαιοσύνης, που ομιλεί για μια εν εξελίξει υπόθεση διερεύνησης για να κατευθύνει το αποτέλεσμα, αλλά και η συμπεριφορά της αστυνομίας που δείχνει να οδηγείται από ένα σιδερένιο χέρι που θέλει να προστατεύει ένα διεφθαρμένο κύκλωμα της δικαιοσύνης, καταργούν το κράτος δικαίου. Πάνω απόλα όμως, οι καταγγελίες για σχέση του ίδιου του ΠτΔ με πρόσωπα που εμπλέκονται στο σκάνδαλο του ανωτάτου δικαστηρίου απογυμνώνει το κράτος από το τελευταίο οχυρό προστασίας του, τον ίδιο τον Πρόεδρο.
Η κατάσταση δεν ήταν ποτέ χειρότερη.
Δείχνει να είμαστε ένα βήμα πριν από την κατάρρευση του κράτους που υπήρξε η ασπίδα μας στους κινδύνους που απειλούν την ύπαρξη μας στον τόπο αυτό. Έτσι, είναι ευθύνη των υγειών πολιτικών δυνάμεων που απέμειναν, των πολλών έντιμων στελεχών που υπηρετούν θεσμούς της πολιτείας, αλλά και των ίδιων των πολιτών να ενεργήσουν, ο καθένας στο πλαίσια της ευθύνης του, για την προστασία της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.
Γιατί η κατάρρευση τους μπορεί να επαναφέρει τους κινδύνους της διάλυσης που ζήσαμε πριν από το πραξικόπημα και την εισβολή…
